Ihlamurcum ???

Çok gezen ve evinde devamlı misafir ağırlayan, neşeli ve mutlu bir aile de , 21-mayıs-1964 ‘te  doğdum.  Üniversite dahil, tüm eğitimimi İzmir’de aldım.. Üniversiteyi bitirir bitirmez, hemen evlendim.  Biri 28,  diğeri 21 yaşında iki oğlum var.

İlk mutfak hikayem , 8 yaşında annemle babamın evlenme yıldönümü için onlara sürpriz pasta yapmayla başladı. Annem  tam bir mutfak sihirbazıydı, inanılmaz lezzetli ve değişik şeyler yaratırdı. Evimiz de hep bir şölen havası eser, büyük ve keyifli sofralar kurulur, neşe ve kalabalık için de yemekler yenirdi.Büyük ihtimalle bundan etkilendim. Evlendiğimden itibaren ,  sofralarımızda hep dostlarımız, sevdiklerimiz oldu.

Yemek yapmayı da hayatımın bu dönemine kadar hep bir eğlence olarak gördüm.

Aslında tüm hayalim annemin yemeklerini kitap haline getirmekti. Yıllarca hep bundan bahsederdim, oğlum İngiltere’de master yaparken kitap hayalimi ilk bloga dökmemi önerdi  ,blogumu açmama yardım etti. Blogumun doğumunu da ,küçük oğlumun doğum gününe denk getirdik. Ve yemek blogu maceram böyle başladı.

Gezmeyi, değişik  kültürleri ve mutfakları çok severim. Gittiğim tüm ülkelerin yöresel pazarlarını, marketlerini gezip alışveriş yaparım. Üşenmem malzeme taşırım.

Özellikle sağlıklı, evde bulunan malzemelerle tarifleri paylaşmaya çalışıyorum.  Hatta  tambuğdaylı, zeytinyağıyla yapılmış  tariflerim ağırlıkta. Ve kesinlikle herşey denenmiş, amatör kameramla çekilmiş resimler, kullandığım tüm aksesuarlar kendi mutfağımdan …kısacası herşey tam bir Ihlamurcum.

Evde yaptığım tüm yemekler sevilir, özellikle inanılmaz ama büyük oğlum kıymalı patatates gibi gayet basit bir yemeği sever. Küçük oğlum daha yaratıcı, değişik ve et yemeklerine düşkündür. Ama ikisinin de ortak özelliği sofranın  şık ve özenli olması. Bizim sofraların en büyük özelliği de , birlikte günün kriğini yapmaktır. Maalesef şu an büyük oğlum San Francisco ‘da çalışıyor , küçük oğlum da İstanbul’da okuyor. Yani ikisi de bizden ayrı .O yüzden yaz tatillerini heyecanla bekliyorum.

Evde şu an eşimle beraber yaşadığımız için, tüm denemeleri onun üzerinde yapıyorum. :))

Umarım daha uzun yıllar, yemek  yapmaktan ve bunları yayınlamaktan keyif alırım.

Blogumu açtığımdan beri ,   beni fotoğraf makinesiyle görmekten sıkılmayan , sorularıma sabırla cevap veren , güzel sofralar hazırlayan , tariflerini kullanmama izin veren can arkadaşlarıma sonsuz teşekkürler.

Yemek blogu yazarken, 4. yılın sonunda hobilerimi,seyahatlerimi,el işlerimi de  sizlerle paylaşmaya karar verdim.

Daha uzun yıllar yazma heyecanımın bitmemesi dileğiyle…

DİLEK BİLGİNER IHLAMUR